جستجو

تاريخ انتشار : 93/3/8 - 13:48
همراه با شاکر / ای اورمیه عاشقم بر خاک تو
همراه با شاکر / ای اورمیه عاشقم بر خاک تو

حسن خان شعاعی از شاعران معاصر اورمیه متخلص به شاکر در سال 1280 شمسی / 1319 قمری در اورمیه چشم به جهان گشود. خاندانش هنرمند، باذوق، نویسنده و دانشمند بودند. پدرش میرزا محمدخان شعاع دفتر و جدش آقا میرزا فتح الله گرگانی بوده است. شاکر تحصیلات مقدماتی را در زادگاه خود آموخت. به سبب داشتن ذوق شخصی به مطالعه کتابها و دیوان شعرای بزرگ پرداخت تا زبانش به شعر گفتن باز شد.

از آنجا که جوانی شاکر مقارن با تنشهای منطقه‌ای و جنگ جهانی بود و تحمل سختیها و ناملایمی ها برایش دشوار بود بدین لحاظ راه غربت درپیش گرفت و در تبریز و تهران رحل اقامت افکند. زمانی که در تهران به سر می برد، شعر مشهور سعدی، بنی آدم اعضای یکدیگرند ... را تضمین کرد و به کارگزاران آن زمان تقدیم داشت تا با شرایط منطقه اورمیه آشنا شده به چاره جویی بپردازند. شاکر به تمام معنی درویش ، مردی نیک محضر و شیرین سخن بود. تضمین شعر سعدی به شرح زیر است:

کسانی به شهر اورمیه درند

گرفتار تیغ و دم خنجرند

بزرگان به سعدی اگر بنگرند

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

اورمیه شهری ست خرم بهار

ز خون جوانان بود لاله زار

به حکم طبیعت شود آشکار

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

به شهر اورمیه گذر کن دمی

ز ظلم و شقاوت ببین عالمی

به زخم درونش بنه مرهمی

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

شاکر مناجات استاد شهریار را به شرح زیر تضمین کرده است :

ز درون سینه یا رب به هدف رسان دعا را

که کنم طواف روزی در پاک مرتضی را

ز علی گرفته باشم به درون دل او را

" علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را "

" که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را "

تو مدار چرخ عالم، همه در کف علی بین

به صراط حق علی را به مثال جدولی بین

نه جهان ما که ذره است همه جا از او جلی بین

" دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین "

" به علی شناختم من به خدا قسم خدا را "

رسد عاقبت که در دهر، اثری ز ما نماند

مه و آفتاب و انجم که دهد ضیا نماند

بجز از علی و نامش به جهان به جا نماند

" به خدا که در دو عالم اثر از فتا نماند"

" چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را"

شاکر در توصیف شهر اورمیه چنین می‌گوید:

ای اورمیه عاشقم بر خاک تو

جان فدای مردمان پاک تو

شاکرا من شاعر دیوانه ام

بر چراغ شهر خود پروانه ام

شاکر در سوم مردادماه 1353 دار فانی را وداع گفت و در آرامگاه باغ رضوان اورمیه به خاک سپرده شد.

منابع:

1-      بزرگان و سخن سرایان آذربایجان غربی، ص 84

2-      سالنامه اداره فرهنگ استان چهارم 1336، صص 25-23

3-      گرکان یکی از توابع شهرستان اراک به شمار می رود، وزیریهای اورمیه هم از گرکان اراک هستند.

منبع خبر : مجید جلیل زلده
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
آخرين اخبار
پر بازديد ترين مطالب
صفحه اصلي | نقشه سايت | تماس با ماتمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نويد آذربايجان می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط سارگون